कमळ-द-पारसनीस
म्हणजे...माझी आज्जी...
वय वर्ष 83. उंची साधारण साडेचार फूट
कानाला यंत्र लावावं लागतं आणि दाताला कवळी.
तर या आज्जी बरोबरचे काही संवाद
-------------------------------------------------------------------------
मी आज्जीचं नाक ओढते
आज्जी- 80 व्या वर्षी काही मोठं होणार नाहीये. नकटं ते नकटंच राहणार आहे नाक.
मी- अगं पण मग मला मुलांनी नापसंत केलं तर? म्हटले ही मुलगी नको, हिची आज्जी नकटी आहे तर?
आज्जी- मग मी येतच नाही ना समोर. म्हणजे प्रश्नच मिटला
-------------------------------------------------------------------------
आज्जी माझ्या खोलीत येते. माझ्या खोलीत एका कोपर्‍यात बर्‍याच प्लास्टिकच्या पिशव्या पडल्या आहेत. कशात जुने गिफ्ट रॅपिंग पेपर्स, कशात अजून प्लास्टिकच्या पिशव्या, कशात पेपर बॅग्स इ.इ.
आज्जी चिंतेनी त्याकडे बघते.
आज्जी- अमृता...आपण असं करूयात...एक मोठं पोतं  घेऊ. आणि मग हे सगळं त्यात कोंबून ते वर ठेवून देऊ. कशी वाटते आयडिया?
मी- चालेल आणि तुला पण त्या पोत्यात बसवून वर ठेवून देऊ.
आज्जी- चालेल. मी आपली बघत बसीन वरून इकडे तिकडे
-------------------------------------------------------------------------
भारत मॅट्रिमोनी वर रिक्वेस्ट आलेल्या एखाद्या मुलाचा फोटो मी आज्जीला दाखवते
आज्जी- मला पसंत आहे मुलगा.
मी- मग तू करतेस का त्याच्याशी लग्न?
आज्जी- चालेल सांग त्याला. आज्जीला पसंत आहेस तू. (आणि मग मला पाठीवर एक धपाटा घालत) आजकाल फार फाजिल होत चालली आहेस बरं का तू...
---------------------------------------------------------------------------
 अनघा अमेरिकेहून व्हिडिओ चॅट करतेय
आज्जी येते.
अनघा- whats up aajji??
आज्जी- (माझ्याकडे बघून) काय म्हणतिये ग ती?
मी- Whats up??
आज्जी- आपल्याला नाही बुवा कळत
मी- अगं तुला शिकवलंय की काय म्हणायचं ते. Nothing much
आज्जी- (अनघाकडे बघून) nothing much
(अनघा आणि मी खो खो हसत स्क्रीन वर टाळी देतो)
--------------------------------------------------------------------
मी चहा ओततेय. 2 पैकी एका कपाला थोडा तडा गेलाय.
आज्जी- तो फुटका कप आईला नाहीतर मला दे बरं का. बाबांना देऊ नकोस.
मी- !!!!!!!!!!!!का????????
आज्जी- पुरुषांना  फुटके कप देत नाहीत.
मी- !!!!!!!!!!!!!!!का??????
आज्जी- तुला सासरी गेल्यावर कळेल.
(माझा <give up> होतो)
----------------------------------------------------------------------------------

Today I met Prats after a long time. She visited India after a long.
She has been in UK for quite a while now. She is a classic case of Indian kids raised abroad.
She was partly raised there and partly in India.
We share so much in common. Most of it stems from the way we were brought up, the way our families function.
And its strange, but our thinking, which is on similar lines.
The latest thing on both of our minds is...we are seeking for our space....and our families feel we are not listening to them...at all!!
The issue comes up in various things like choosing our education...choosing career or choosing life partner...how we should dress...whom we should be friends with....
I dont know...its like they dont approve of our logic and we dont approve of theirs..
Most of the time what they want us to opt for is like a secure option....something which has been tried and tested enough...like may be engineering or medical...you know....
For everything we choose, they have some better (safer) option to suggest... and right now we really dont want suggestions...dont want anything ready on platter.... we just want to explore...try...make mistake...learn
But they somehow think that they own us I guess....the acceptance that we are grown up individuals and we can and we should take our decisions....that let go of us to certain extent just doesnt come to them....
Or may be.....its just that our generation is more self centred...I am afraid I am generalising a bit too much... but this impression has been gathered from observing a lot of my friends and myself
I mean if my mom dad wouldnt have compromised upon all the freedom that they wanted, I am sure I wont be in a position to be able to seek whatever space that I seem to be looking for. They also would have loved to explore and try things but they focused on stability. And they earned it hard way enough.
I guess we (the children gen) all lack that much patience, tolerance, tenacity, perseverance....
And I even end up thinking that we are not doing justice to all the close relations...
But then surrendering to the ideas  which we dont believe in....is too much to ask for from ourselves
I wish our society encouraged more thinking and was more open to questions....and didnt ask everyone to follow everything just blindly and I wish what we chose after giving our version of thoughts was accepted more openly...

Diwali 2011 :)