मुक्ती

अजून स्पंदत राहतोस

प्रत्येक नसेतून

प्रत्येक पेशीतून

खूप प्रयत्न केला

डोळ्यात साठवून घेतलेल्या तुला

स्वतःपासून वेगळं काढण्याचा

हो,

केला, अनेकदा

पण प्रत्येक वेळी

तुझ्याबरोबर माझी पण लक्तरं जायला निघायची 
अश्रूंचे पाट वाहत

तुझ्या श्वासात अडकलेला

माझा श्वास पण

सोडून जायला बघायचा मला

शेवटी वेचला तुझा कण आणि कण

आणि घेतला सामावून पुन्हा स्वतःत

म्हटलं राहू देत

नाही जमायचं 

मग सवय करून घेतली

माझ्यातले तुझे ठोके ऐकायची

माझ्या ठोक्यांच्या अलिकडे पलिकडे

तुला माहितीये? 

असं म्हणतात

श्वासाच्या कूर्म नाडीला धरून

अलगद खाली गेलं

अगदी तिच्या तळाशी

की श्वासाची गाठ सोडवता येते

आणि मग

अलगद सोडता येतो

हा शरीराचा पिंजरा

जो नको नको म्हणत असतानाही

अनेक स्पर्श, अनेक गंध, श्वास

अशा पेशीभर आठवणी

फक्त साठवत राहतो

हावरटासारखा

मला पण आपल्या नात्याच्या त्या कूर्मेपर्यंत पोहोचायचंय

आणि मग

अलगद वेगळा काढायचाय तुझा श्वास

आणि मोकळं व्हायचंय

कायमचं.....

-अमृता